Hoe Ochtendblauw ontstond
Bovenaan de dijk van Culemborg is het uitzicht fenomenaal over de uiterwaarden. Verderop strekt de brug zich over de Lek. Draai je om en loop nu het pad naar beneden, aan de andere kant van de dijk. Daar bij het metalen hek begint het. Treed binnen in een woud van vermoeide perelaars en brede appelbomen, grillig gevormd, personages bijna. Een oude hoogstamboomgaard waar jarenlang niemand voor heeft gezorgd. Een specht kijkt uit een holletje, de zang van merels klinkt van tak tot tak, schapen scharrelen door het hoge gras.
Nicoline van de Beek: ‘Hier ben ik neergestreken in 2021. Ik was in de rouw, ik verloor mijn allerliefste. Hier begon ik, met mijn kop in de wind, te werken aan herstel. Van de bomen, van mijzelf, van anderen die zich bij mij aansloten. Een verlaten hoogstamboomgaard, een theatermaakster, het verlies van haar geliefde. Ziedaar de ingrediënten voor een herstelproject. ‘Ochtendblauw’ doopte ik de boomgaard. Het diepe blauw na het zwart van de nacht. Op weg naar een nieuwe dag, met de belofte dat het lichter zal worden. Hoe dan ook.’
Twee jaar verder: Stichting Ochtendblauw is opgericht, er staat appelsap in flessen, cider bubbelt, twee winters lang is er al gesnoeid, nieuwe soorten hoogstambomen zijn aangeplant, een imker heeft zijn kasten in de boomgaard gezet, er is een bloeiende akkerrand ingezaaid. Er worden bijzondere soorten fruitbomen voor ons geënt, wat een prachtige metafoor is: doorgaan met leven na een breuk.
Steun ons met je tijd, ideeën, of met een bedrag
Wil je de restauratie van de boomgaard of de bijeenkomsten in de rouwtuin steunen? NL06TRIO0320846830 t.a.v. Stichting Ochtendblauw.
Luister naar vogels uit de boomgaard
© Boomgaard Ochtendblauw